هنرمند چون بمیرد ، بشکفت.
پیش با رضایت خانوده وی، اعضای او برای پیوند به بیماران نیازمند اهدا شد.
او به هنگام ثبت نام برای اهدای عضو در محل نمایشگاه بین المللی که به همراه پدرش در آن شرکت کرده بود،
در دفتر یادبود واحد فراهم آوری اعضای پیوندی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی اینگونه نوشت:
و پایدار هستم تا یاری بخش راه سپید عشق تان باشد. خداوند یاری بخش تان؛ با احترام : عسل بدیعی"
اینک او در میان ما نیست ولی قلب او در جان انسان دیگری می تپد و 6 عضو دیگر از اعضای بدنش نیز، یاری
رسان این راه گشته اند تا افراد دیگری هم فرصت زندگی دوباره یابند ...
او در آخرین نوشته در صفحه فیس بوکش به تاریخ 19 اسفند 1391 نوشت :
.«حس میکنم از گور برخاستهام … تولدی در راه است و بوی عطرش در فضایم جاری ست»
او اگر چه هنر بازیگری خود در سینما را، سال 1377 با فیلم "بودن یا نبودن" ساخته کیانوش عیاری و در نقش
دخترجوانی که گیرنده ی پیوند قلب بود، شروع کرد لیکن هنرمندیش را، فروردین 1392 به عنوان بخشنده ی
چندین عضو پیوندی به اثبات رساند. آری، هنرمند واقعی چون بمیرد ، بشکفت.
این بازیگر سینما و تلویزیون با آخرین نوشته ی الهام بخشش و اهدای اعضای خود برای پیوند، و نجات زندگی
دیگران، هنرش را کامل و مانا کرد.
در آیه ی 32 سوره ی مائده آمده است : هر کس جان یک نفر را نجات دهد مانند این است که جان همه
مردم را نجات داده است.
با آرزوی رحمت و غفران الهی برای این هنرمند نام آشنا و صبر و شکیبایی برای خانواده ی محترمش،
روحش شاد و یادش گرامی.
پزشک ، پژوهشگر و نویسنده