وبلاگ دکتر خلیل علی محمدزاده

بسیاری از ما در مواجهه با مصدومین و حوادث به شماره 115 زنگ می زنیم. بسیاری بر این باورند که

این سرویس خدماتی روشی برای انتقال مصدومین به بهترین و سریعترین روش است. عده ای دیگر آن را

روشی برای انتقال مصدوم و بیماری می دانند که خودشان توانایی تداخل در شرایط بیمار را ندارند.

و معدود افرادی هستند که بدلیل رایگان بودن خدمات اورژانس 115 از آن بهره می گیرند! گروهی از این

سرویس خدماتی انتظار انتقال بیمار را به بیمارستان مورد نظرشان  دارند. جمعی برای بررسی شرایط

بیمارشان (گرفتن فشارخون و یا نوار قلب) و یا ارائه خدمات در حد نظر شخصی خود (رگ گرفتن و تجویز

سرم یا دارو) با 115 تماس می گیرند! از سویی عده ای تصور می کنند پرسنل 115 مهارت و یا قدرت

بدنی لازم برای انتقال هر بیماری در هر شرایطی را باید داشته باشند!

اما براستی اورژانس پیش بیمارستانی چه توانائی هایی دارد و تا چه حد باید از آنها انتظار داشت؟

پیش از هر چیز بیاد داشته باشید که در طی تماس با 115 شرایط بیمار، محل حادثه

و نشانی دقیق را عنوان کنید.

معمولأ تیم 115 در یک امداد زمینی شامل راننده آمبولانس، تکنسین امداد و گاهی پزشک می باشد. در

اغلب موارد پزشک در مرکز وجود دارد که در صورت بروز شرایط خاص از وی کمک می گیرند.درامداد هوائی

ازبالگرد و هواپیما برای انتقال استفاده می شود. پرسنل  در این امداد بسته

به وسیله مورد استفاده متفاوت می باشد.

پرسنل 115 توانائی لازم جهت ارائه درمان های اولیه و پایه ای جهت نجات بیمار در شرف مرگ را دارا

می باشند. مهارت بررسی راه هوایی (انسداد و روش مطمئن باز کردن آن، بستن گردن بند طبی)، کمک

به تنفس(دادن تنفس مصنوعی و اکسیژن)، کنترل گردش خون و ممانعت از خونریزی

(به کمک رگ گیری، تجویز سرم، پانسمان فشاری محل خونریزی)

از اقدامات پایه ای برخورد با بیمار است که تمامی پرسنل مهارت لازم را دارا می باشند.

گرفتن آتل برای شکستگی ها، انتقال بیماران به رروی وسایلی که از بروز آسیب در ستون فقرات

جلوگیری کند از دیگر مهارت های این تیم پزشکی است. انواعی از آتل برای شکستگی های اندامی در

دسترس می باشد. برای بیماران مشکوک به آسیب ستون فقرات از پلاستیکهای فشرده و یا تخته های

بلند برای انتقال استفاده می کنند.

اگر بیمار فاقد علائم حیات باشد، پرسنل توانائی انجام احیاء قلبی ریوی را دارند. حتی در تعدادی از

آمبولانس ها پرسنل آموزش دیده اند تا بتوانند در شرایط خاص اقدام به دادن شوک قلبی و گذاشتن لوله

مخصوص در نای (برقراری راه هوائی مطمئن) بکنند.

انواعی از سرم های تزریقی برای بیماران با خونریزی شدید  یا در شوک در آمبولانس وجود دارد اما

تصمیم گیری برای تجویز آن به عهده پرسنل و پزشک مرکز می باشد.

در تعدادی از آمبولانس ها امکان سنجش قند خون بصورت فوری در بالین بیمار وجود دارد. این دستگاه که

بنام گلوکومتر گفته می شود در بیماران با افت هوشیاری نقش مهم و اساسی دارد.

از دیگر وظایف پرسنل 115 بررسی داروها، بیماری زمینه ای و شرایط (گازگرفتگی، مواد شیمیائی و

داروئی در دسترس بیمار) محل حادثه می باشد. اطلاعات جمع آوری شده شاید تنها سر نخ برای

پزشکان مستقر در مرکز درمانی جهت تشخیص و درمان بیمار میباشد. بنابراین کمک به جمع آوری

اطلاعات مرتبط  به بیمار توصیه اکید می شود.