نقاط عطف در تاریخ بیمارستان‌ها (از اواخر قرن 19 به بعد) :

ـ فلورانس نایتینگل (بنیانگذار پرستاری مدرن) نسبت مرگ و میر را از 40 درصد به 20 درصد کاهش داد.1

ـ کشف اتر توسط دندانپزشک گرجستانی (ویلیام تی. جی مورتون) در سال 1846 ، اولین جراحی بیمارستانی با بی‌هوشی (توسط اتر) امکان‌پذیر شد.

البته بعد از این کشف، کرافورد لانگ عنوان داشت که او اتر را سال 1842 کشف کرده ولی نتیجه کار خود را منتشر نساخته است.

کاربرد اتر نگرانی عمومی از بیمارستان‌ها را کاهش داد و باعث افزایش قابل توجه در اعمال جراحی شد.

ـ نظام پزشکی در آمریکا برای افزایش سطح آموزش پزشکی و جلوگیری از اعمال خلاف بنیانگذاری شد.

ـ استریلیزاسیون با بخار در سال 1886 به وسیله برگمن متداول شد.

ـ در سال 1899 بیمارستان نقش بهداشتی و درمانی خود را بازیافت.

ـ با معرفی داروهای سولفا در دهه 1930 و پنی‌سیلین در دهه 1940 امکان عمل جراحی با کاهش قابل توجه مرگ و میر ناشی از عفونت فراهم شد.

ـ در نیمه دوم قرن 19، به دنبال کار لویی پاستور در باکتری‌شناسی و جوزف لیستر در جراحی استریل، بیمارستان به عنوان مکانی برای بهبود بیماری، وجهه مناسب یافت.

ـ کشف آنستزی و ضدعفونی دو عامل مهم در توسعه بیمارستان‌های مدرن می‌باشند.

1ـ تا نیمه اول قرن 19 (1850م.) در تاریخ بیمارستان‌ها دوران تاریک به شمار می‌آید به دلیل این که عفونت‌های بیمارستانی بیداد می‌کرد.