عاقل باش (7)
مقدمه: می پرسید: چگونه بودن خوب
است؟ و مرا در فکر و تلاش می برید، تا چگونه باشم که نیاز به این پرسش
نباشد. یعنی عمل ها و رفتار ها هدایتگر به مطلوب باشد و نیازی به حرف ها و
سخن ها نباشد. ولی تا آنجا راه من یکی بس دراز است ولی به امید خودسازی،
روزگار می گذرانم. با خود می گویم: جه کار داشته باشند به مَن قال، مهم مَا قال است. بنابر این به موازات تلاش خود برای آدم شدن، قَلَّ و دَلَّ نیز باید گفت، شاید ستار العیوبی خدا، پرده ای بیاندازد بر اعمال معیوب تو. پيامبر صلى الله عليه و آله می فرماید : خَيرُ الكَلامِ مَا دَلَّ وَ جَلَّ وَ قَلَّ وَ لَم يُمِلَّ؛. بهترين سخن، آن است كه قابل فهم و روشن و كوتاه باشد و خستگى نياورد. این مجموعه در شصت و چهار قسمت، برای پاسخگویی به همان یک سوال، به اختصار و اشارت تمام عرضه می شود، تا چه قبول افتد و چه در نظر آید.
عاقل باش (7)
دکتر خلیل علی محمدزاده
از نشانه های آدم عاقل، دوری از عجب است. عجب یعنی اجتناب از خود خواهی . کسی که معتقد است همواره مصون ار نقص و اشتباه است و یا در خطاها، هرگز خود را متهم نمی سازد، باید به وجود درجاتی از این صفت در خود رشک برد. تواضع ورزیدن در برابر حق، می تواند سد راه ورود این صفت زشت در وجود آدمی باشد. یکی از هنر های خطیر آدم های از خود راضی، دشمن سازی از دوست است و این یعنی تنهایی. از دیگر عوارض این خوی ناپسند، غرور و تکبر بی جاست که راه رشد و پیشرفت مادی و معنوی را به روی آدمی می بندد و او را عقب نگه می دارد. پس بیا ریشه ی این خصلت رذیله را در خود بخشکانیم که بر طبق قانون پارتو، با این اقدام نه یک رذل که آبشخور دهها رذالت دیگر از دل، روح و روان انسان برکنده می شود و علایم مهمی از وجود شریف عقل تجلی می یابد.
+ نوشته شده در شنبه بیست و یکم دی ۱۳۹۲ ساعت 22:11 توسط خلیل علی محمدزاده
|
پزشک ، پژوهشگر و نویسنده